ΞΕΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

OI KAΛΥΤΕΡΕΣ ΔΕΞΙΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΜΕΡΟΣ Α!

OI KAΛΥΤΕΡΕΣ ΔΕΞΙΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΜΕΡΟΣ Α!
OI KAΛΥΤΕΡΕΣ ΔΕΞΙΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΜΕΡΟΣ Α!

Τελείωσε μια ακόμα κινηματογραφική δεκαετία. Και ενώ όλοι κάνουν τις αγαπημένες λίστες τους, εμείς σκεφθήκαμε να δούμε ποιες ήταν οι καλύτερες δεξιές ταινίες της δεκαετίας 2000 – 2009 . Φυσικά οι περισσότεροι θα αναρωτηθούν «Υπάρχει Δεξιός Κινηματογράφος; Και σε τι συνίσταται;». Η απάντηση θα δοθεί αν καθορίσουμε πρώτα ποιες είναι οι αξίες της Δεξιάς.

Καταρχήν, πρέπει να πούμε ότι η Δεξιά καλύπτει ένα τεράστιο φάσμα, από την φιλελεύθερη στην αντικαπιταλιστική Δεξιά, και από την Χριστιανική στην νιτσεϊκή Δεξιά. Όμως σύμφωνα με τον διανοούμενο της Δεξιάς , Χρίστο Γούδη, «ο βασικός κώδικας αξιών της Δεξιάς είναι αυτές του ατόμου, διαμορφωμένες μέσα στο πλαίσιο των αξιών του έθνους-κράτους, όπως καθορίσθηκε από την Γαλλική Επανάσταση». Με άλλα λόγια δεξιές αξίες είναι η Ελευθερία και το προσωπικό όραμα του ατόμου, οριοθετημένα όμως πάντα από τις αιώνιες αξίες του Έθνους, της Φυλής, της Οικογένειας, της Πίστης, και της Παράδοσης. Έτσι ώστε να μην ξεπέφτει σε ατομοκρατία, στην ασυδοσία του άκρατου καπιταλισμού και τον κοσμοπολιτισμό, που στηρίζει την πολυπολιτισμική κοινωνία. Η Δεξιά άποψη περί ζωής διέπεται από ηρωικά ιδεώδη και μια ηθική στάση ζωής, που συμπεριλαμβάνει την απονομή δικαιοσύνης και την επιβολή του Νόμου. Όχι όμως και την αυτοδικία. Τέλος η Δεξιά κριτικάρει τόσο τον κομμουνισμό, όσο και την ηθική και κοινωνική παρακμή της φιλελεύθερης κοινωνίας.

Έχουμε λοιπόν και λέμε:

300 του Ζακ Σνάϊντερ (2007). Με τους Τζέραλντ Μπάλντερ, Ροδρίγο Σαντόρο , Λένα Χένλεϋ. Η κατά Φρανκ Μίλλερ απεικόνιση της Μάχης των Θερμοπυλών, όπου ο Βασιλιάς Λεωνίδας και οι 300 αντιμετωπίζουν τους 1 εκ στρατό του Ξέρξη με έμφαση στην εθνοκοινωνική αγωγή των Σπαρτιατών ως αιτία καλλιέργεια ανίκητου πνεύματος.

Αγαπητέ Φράνκι της Σόνα Άουερμπαχ (Dear Frankie, 2004). Με τους Έμιλυ Μόρτιμερ και Τζέρλαντ Μπάτλερ. Αφού για χρόνια απαντά η ίδια στα γράμματα του γιου της στον υποτιθέμενο ναυτικό πατέρα του, η Λίζι θα πρέπει κάποια στιγμή να προσλάβει ένα ναύτη για να παραστήσει για μια μέρα τον πατέρα του γιού της. Μια συγκινητική ιστορία για την αγάπη μιας μητέρας που κάνει τα πάντα για να προστατέψει τον γιο της από την αλήθεια για τον πατέρα του.

Αγέλαστος Πέτρα του Φίλιππου Κουτσάφτη (2000). Ένα εξαιρετικό, λιτό ντοκιμαντέρ για την Ελευσίνα της ιστορικής μνήμης που χάνεται. Bραβείο Κοινού στο 41ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.

Ο Άγραφος Νόμος της Δύσης του Κέβιν Κόστνερ (Open Range, 2003). Με τους Κέβιν Κόστνερ και Ρόμπερτ Ντυβάλ. Η παλιομοδίτικη ηθική δύο περιπλανώμενων αγελαδάρηδων και το δικαίωμα τους για ελεύθερη βοσκή εναντίον ενός διαφθαρμένου σερίφη και ενός μεγαλοτσιφλικά που κυβερνά την πόλη τυραννικά.

O Άνεμος Χορεύει το Κριθάρι του Κεν Λόατς (The Wind Shakes the Barley, 2006). Με τους Σίλιαν Μέρφι, Λίαμ Κάνιγχαμ, Όρλα Φιτζέραλντ. Το εθνικιστικό αριστούργημα για τον Αγώνα για την Ιρλανδική Ανεξαρτησία (1919-1921) και τον εμφύλιο που ακολούθησε μέσα από τις ιστορίες των απλών αγωνιστών. Εκπληκτική ταινία παρότι που διαφωνούμε με τις στιγμές -στιγμές σοσιαλίζουσα οπτική του. Χρυσός Φοίνικας στο Φεστιβάλ Καννών.

Ο Άνθρωπος που έγινε θρύλος του Ρον Χάουαρντ (Cinderella Man, 2005). Με τους Ράσελ Κρόου, Ρενέ Ζελβέγκερ, Πωλ Τζιαμάτι. Η πραγματική ιστορία του πρωταθλητή πυγμαχίας Τζέημς Μπράντοκ, που από άνεργος στην περίοδο του Κραχ έγινε η ελπίδα ενός ολόκληρου Έθνους. Μία ταινία που εξυμνεί το προσωπικό όνειρο σε συνδυασμό με την ηθική στάση ζωής, την φιλία, την Πίστη και πάνω από όλα την οικογένεια.

Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας … και Άνοιξη του Κιμ Κι Ντουκ (2003). Ένα πνευματικό αριστούργημα οικουμενικής εμβέλειας για τον έλεγχο των παθών ως αναγκαίο για την ύπαρξης αρμονίας με τον εαυτό μας και την Φύση. ¨Οταν ο άνθρωπος αδυνατεί να ακολουθήσει μία τέτοια ζωή τα αποτελέσματα είναι δραματικά.

Οι Απίθανοι του Μπραντ Μπερντ (The Incredibles, 2004). Μια οικογένεια υπερηρώων αναγκάζεται από την κυβέρνηση να καταπιέσει τις υπεράνθρωπες της δυνάμεις και να ζει μια συνηθισμένη βαρετή ζωή. Όμως μία κρυφή αποστολή θα τους ξαναβάλει στην δράση. Αριστουργηματικό καρτούν της Pixar που εξυμνεί τον θεσμό του γάμου και της οικογένειας, τον ηρωισμό, και την ηθική στάση ζωής και που η αμερικάνικη Αριστερά αποκάλεσε «φασιστικό». Όσκαρ για Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων.

Ο Άρχοντας των Δακτυλιδιών του Πήτερ Τζάκσον (2001, 2002, 2003). Με τους Eλάιτζα Γουντ, Ίαν ΜακΚέλεν, Βίγκο Μόρτενσεν, Σον Άστιν, Άντι Σέρκις, Λιβ Τάιλερ, Ορλάντο Μπλουμ, Κέιτ Μπλάνσετ, Κρίστοφερ Λι, Ίαν Χολμ και Σον Μπιν. Το βραβευμένο έπος της Μέσης Γης που εξυμνεί τον ηρωισμό, την φιλία και την αφοσίωση, μιλά για την φύση του σωστού ηγέτη και την ηθική πάλη του ανθρώπου με τον κακή πλευρά του εαυτού του, ενώ καταδικάζει την φυλετική επιμιξία και την οικολογική καταστροφή. Συνολικά η τριλογία κέρδισε 17 Όσκαρ συμπεριλαμβανομένων της Καλύτερης Ταινίας για την «Επιστροφή του Βασιληά» και Σκηνοθεσίας στον Πήτερ Τζάκσον για την ίδια ταινία.

Δεσμοί Διαζυγίου του Νόα Μπορενμπάουμ (The Squid and the Whale, 2005). Με τους Τζεφ Ντάνιελς, Λωρα Λίνεύ, Τζέσυ Άιζενμπεργκ, Όουεν Κλάιν. Μέσα από την πραγματική ιστορία του διαζυγίου των γονιών του, ο Μπορενμπάουμ εξαπολύει το «κατηγορώ» του ενάντια στην «προοδευτική» διανόηση της δεκαετίας του ’70 και του ’80. Βραβείο καλύτερης Δραματικής Σκηνοθεσίας και Σεναρίου στο Φεστιβάλ του Σάντανς

Ο Δρόμος του Τζων Χίλκοατ (Τhe Road, 2009). Με τους Βίγκο Μόρτενσεν, Κόντι Σμιτ – ΜακΦι, Σαρλίζ Θερόν, Ρόμπερτ Ντιβάλ. Μια συγκλονιστική, γεμάτη βιβλικές αναφορές, ιστορία επιβίωσης και αγάπης πατέρα και γιου σε μια Αμερική που έχει υποστεί καταστροφή και οι άνθρωποι έχουν γίνει οπαδοί της επιβίωσης. Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Ρεπουμπλικάνου Κόρμαν Μακ Κάρθυ.

Ο Δρόμος προς την Ελευθερία του Μάικλ Άπτεντ (Amazing Grace, 2006). Με τους Ίοαν Γκρούφουλντ, Άλμπερτ Φίνεϋ, Μάικλ Γκάμπον, Ρομόλα Γκαράι. Η ιστορία του βουλευτή των Συντηρητικών Ουίλλιαμ Ουίλμπερφορς, που η αναγεννημένη Πίστη του, τον ενέπνευσε στον 25ετή αγώνα για την κατάργηση του δουλεμπορίου.

Ελ Γκρέκο του Γιάννη Σμαραγδή (2007). Με τους Νικ Άσντον, Χουάν Ντιέγκο Μπότο, Λάκη Λαζόπουλο, Δήμητρα Ματσούκα, Λάγια Μαρούλ και Σωτήρη Μουστάκα. Η δημοφιλής βιογραφία του διάσημου Κρητικού ζωγράφου ως καλλιτέχνη δεμένο με τις ρίζες του, πιστό στο προσωπικό του όραμα και ενάντιο σε κάθε καταπιεστικό μηχανισμό. Από την άλλη η αυτοθυσία του πιστού του ακόλουθου Νικόλα. 9 Βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης συμπεριλαμβανομένων της Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερης Σκηνοθεσίας. 

Οι Επίλεκτοι του Χοσέ Παντίλα (Tropa de Elite, 2007). Με τους Βάγκνερ Μούρα, Αντρέ Ραμίρο. Το βραζιλιάνικο αντίστοιχο του «300» που εξύμνησε τον ηρωισμό και το αδιάφθορο των ειδικών δυνάμεων της στρατιωτικής Αστυνομίας του Ρίο που πρέπει να ξεβρωμίσουν τις φαβέλες του Ρίο λίγο πριν την επίσκεψη του Πάπα στην Βραζιλία. Ενώ ο αρχηγός τους ψάχνει έναν αξιο αντικαταστάτη του μιας και θα γίνει πατέρας. Χρυσή Άρκτος στο Φεστιβάλ Βερολίνου.

Η Επιστροφή του Αντρέϊ Ζβιαντγκίτσεφ (2003). O πατέρας δύο παιδιών επιστρέφει απρόσμενα μετά από μια μακρά απουσία και τους παίρνει σε ένα ταξίδι επτά ημερών, για να τους διδάξει με αυστηρό τρόπο τις μεγάλες αξίες της ζωής. Ένα υπερβατικό αριστούργημα στην καλύτερη παράδοση του Ταρκόφσκι (Θυσία) και του Κισλόφσκι (Δεκάλογος), γεμάτο αναφορές στον Θεό της Παλαιάς Διαθήκης, το παλιό Σοβιετικό καθεστώς ή την δυσκολία που έχουν οι άνθρωποι να κατανοήσουν την σιωπή του Θεού. Χρυσός Λέων στο Φεστιβάλ Βενετίας.

Οι Ζωές των Άλλων του Φλόριαν Χένκελ φον Ντάουνσμπεργκ (Das Leben der Anderen, 2007). Με τους Ούλριχ Μίχε , Σεμπάστιαν Κοχ, Μαρτίνα Γκέντεκ. Ο καταπιεστικός μηχανισμός της Στάζι που παρακολουθεί το πιο διάσημο καλλιτεχνικό ζευγάρι της Ανατολικής Γερμανίας και η ηθική εξέγερση του καλύτερου πράκτορα της, που πληρώνει το τίμημα. Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας Βραβείο Βρεταννικής Ακαδημίας για Ξενόγλωσση Ταινία, Ευρωπαϊκό Βραβείο για Καλύτερη Ταινία και Καλύτερο Ηθοποιό (Οϋρλιχ Μίχε)

Gran Torino του Κλίντ Ήστγουντ (2008). Ένας συνεχώς γκρινιάρης βετεράνος του Πολέμου της Κορέας αποφασίζει να σωφρονίσει τον πιτσιρικά Χμόρ που τον έπιασε να κλέβει το πιο πολύτιμο απόκτημα του: μια Gran Torino του 1972. Μία εξύμνηση των παραδοσιακών αξιών και ένα χριστιανικό πρότυπο αυτοθυσίας από ένα πολιτικά μη-ορθό ήρωα.

Ήμασταν Κάποτε Στρατιώτες του Ράνταλ Γουάλλας (We Were Soldiers, 2002). O Mελ Γκίμπσον σε μια πατριωτική ταινία για την μάχη του Ία Ντρανγκ, την π΄ρωτη σοβαρή σύγκρουση Αμερικανών και Βιετκόνγκ στο Βιετνάμ, τον Νοέμβριο του 1965.

O Ήρωας του Ζανγκ Γιμού (2002). Με τους Τζετ Λί, Ζάνγκ Ζιγύ. Μία εξτραβαγκάντζα χορογραφημένων πολεμικών τεχνών με ένα σαιξπηρικό προβληματισμό για τον ρόλο της σκληρής δικαιοσύνης και του οίκτου στην σωστή διακυβέρνηση. Υποψήφιο για Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Θα Χυθεί Αίμα του Πωλ Τόμας Άντερσον (There Will Be Blood, 2007). Με τους Ντάνιελ Νταιη Λιούις, Ράσελ Χάρβαρντ, Πωλ Ντάνο. Μια παραβολή για την ανθρώπινη απληστία τοποθετημένη στην Αμερική της εξόρυξης πετρελαίου και της Θρησκευτικής Αναγέννησης. Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και BAFTA για Καλύτερο Ανδρικό Ρόλο στον Ντάνιελ Νταίη Λιούϊς.