ΞΕΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

ΤΣΑΡΛΥ ΝΤΑΝΙΕΛΣ: Ο ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΤΗΣ ΚΑΝΤΡΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΑΟΥΘΕΡΝ ΡΟΚ ΓΙΝΕΤΑΙ 80

Κλείνει φέτος στις 28 Οκτωβρίου  τα 80α του χρόνια ο βιολιστής Τσάρλυ Ντάνιελς, ο οποίος περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, ταυτίστηκε με τον πατριωτισμό και την περηφάνια των Νοτίων που εξέφραζε το «σάουθερν ροκ» (ροκ του Νότου) στην δεκαετία του 70.

Αποφασίσαμε λοιπόν να τιμήσουμε ένα πατριώτη καλλιτέχνη που στην Ελλάδα είναι διάσημος για το βραβευμένο με «Γκράμμυ» «The Devil Went Down to Georgia», ενώ είναι επίσημα μέλος του θεσμού της κάντρυ «Γκραντ Όλ Όπρυ»  

Ο Τσάρλυ Ντάνιελς γεννήθηκε στο Λέλαντ της Βόρειας Καρολίνας στις 28 Οκτωβρίου του 1936. Παίζει βιολί, μπάσο και κιθάρα και ξεκίνησε να γράφει τραγούδια και να δίνει συναυλίες στα τέλη της δεκαετίας του ’50. Το 1964, ο Έλβις ηχογράφησε ένα δικό του τραγούδι, το «It Hurts Me», ενώ το 1969 έπαιξε μπάσο στο Nashville Skyline του Μπόμπ Ντύλαν, το άλμπουμ που άλλαξε την άποψη που είχαν μέχρι τότε  καουμπόηδες και χίπις για το ανερχόμενο «κάντρυ ροκ».

«Ο Νότος θα ξαναγίνει μεγάλος»  

daniels-band

Ήταν επίσης το 1969 που οι «Ωλμαν Μπράδερς» ηχογράφησαν το ντεμπούτο τους, δημιουργώντας ένα καινούργιο είδος: το «σάουθερν ροκ». Επρόκειτο για ένα νότιο πάντρεμα «κάντρυ», «μπλουζ» και ροκ εντ ρολ, αλλά και φολκ και τζαζ ροκ, που θα έφερνε το ροκ πίσω στις Νότιες Πολιτείες, από όπου ξεκίνησε με το ροκαμπίλλυ του 50. . Στην δεκαετία του ’70 συγκροτήματα όπως οι «Λύνερντ Σκύνερντ», οι «Μάρσαλ Τάκερ Μπαντ» από την Νότια Καρολίνα και οι «Γουέτ Γουίλυ» από την Αλαμπάμα, δήλωναν περήφανοι για την Νότια καταγωγή τους και σήκωναν ψηλά την σημαία του στρατού των Νοτίων της εποχής του Αμερικάνικου Εμφυλίου.

Και αν οι «Λύνερντ Σκύνερντ» έγραψαν το πιο διάσημο κομμάτι του είδους με το «Sweet Home Alabama», ο ύμνος του κινήματος ανήκε στον Τσάρλυ Ντάνιελς. Ήταν το «The South’ Gonna Do It Again» (1974), όπου ο Ντάνιελς έπαιζε το διάσημο βιολί του σε ρυθμούς γουέστερν σουίνγκ (κάντρυ και χορευτική τζαζ του 30) και τραγουδούσε:

«Το τραίνο για το Γκρίντερς Σουίτς τρέχει για να είναι στην ώρα του
Και τα παιδιά από τους Τάκερ παίζουν «παπάδες» στην Καρολίνα.
Οι άνθρωποι στην Φλόριντα δεν μπορούν να μείνουν σιωπηλοί
Όταν οι «Λύνερντ Σκύνερντ»  παίζουν τις κιθάρες τους στο Τζάκσονβιλ.
Οι άνθρωποι εκεί στην Τζώρτζια έρχονται από όλα τα μέρη
Για να ακούσουν τον Ρίτσαρντ Μπετς να παίζει την κόκκινη κιθάρα.

Και στο ρεφρέν τραγουδούσε:

«Φωνάξτε δυνατά! Μπορείτε να είστε φασαρτζήδες  και περήφανοι
Περήφανοι που είστε Νότιοι
Γιατί ο Νότος θα ξαναγίνει μεγάλος»

Ενώ το «Carolina (I Rememeber You) ήταν φόρος τιμής στην γενέτειρα του:

«Καρολίνα , μεγαλειώδη ηλικιωμένη κυρία του Νότου
Σε θυμάμαι σαν πατρίδα μου.
Καρολίνα , Καρολίνα
Είσαι σκληρή, αλλά είναι δύσκολο να σε ξεχάσω.
Καρολίνα σε ήξερα
Πριν φτάσουν σε σένα οι λεωφόροι
Και σε αγαπούσα σαν οικογένεια μου.
Και ακόμα σε αγαπώ
»

Το 1979 το «The Devil Went Down to Georgia» θα ανέβαινε στο Νο1 των τραγουδιών της κάντρυ και θα κέρδιζε Γκράμυ Kαλύτερης Κάντρυ Ερμηνείας. Ήταν ένα τραγούδι που εξέφραζε την χριστιανική πίστη του Ντάνιελς με τον Διάβολο να προκαλεί ένα νεαρό βιολιστή ονόματι Τζώνυ σε διαγωνισμό βιολιού. Αν κέρδιζε ο Τζώννυ θα κέρδιζε ένα χρυσό βιολί, αν έχανε θα έχανε την ψυχή του.

«Ο Διάβολος τράβηξε το δοξάρι πάνω στις χορδές
Και έκανε τον συριγμό του Διαβόλου
Και μια ομάδα από δαίμονες τον συνόδευαν
»
Όμως παρόλα αυτά όταν ο Τζώννυ πιάνει το βιολί του :
«Φωτιά στο βουνό , τρέξτε παιδιά τρέξτε
Ο Διάβολος είναι στο σπίτι του Ανατέλλοντος Ηλίου»
Έτσι ο Τζώννυ κέρδισε το βιολί, νικώντας  τον Διάβολοι. Υπάρχει καλύτερο χριστιανικό κατόρθωμα;

  Ο πατριώτης της δεκαετίας του 80

daniels

Το «The Devil Went Down to Georgia θα γινόταν μεγαλύτερη επιτυχία την επόμενη χρονιά, όταν ακούσθηκε στον «Καουμπόη των Πόλεων» με τον Τζων Τραβόλτα, την ταινία που έκανε μόδα την μουσική «κάντρυ». Όμως πιο σημαντικό ήταν το «In America» της ίδιας χρονιάς, όπου με αφορμή την κρίση των Αμερικανών ομήρων στο Ιράν,  ο Ντάνιελς προείκαζε την συντηρητική επανάσταση της δεκαετίας του ’80:

«Ο αετός πετά αργά και η σημαία έχει υποσταλεί
Και πολλοί άνθρωποι λένε ότι η Αμερική ετοιμάζεται να πέσει.
Αλλά όσο αφορά εμένα και κάποιους ανθρώπους στο Τέννεση
Έχουμε να πούμε δύο λογάκια  σε όλους
Αυτή η κυρία μπορεί να έχει σκοντάψει, αλλά δεν έχει πέσει
Και αν οι Ρώσοι δεν το πιστεύουν μπορούν να πάνε στον αγύριστο.
Θα την βάλουμε ξανά στο μονοπάτι της αρετής
Και τότε θα ξανακουστεί το «Ο Θεός Ευλογεί την Αμερική
»

Και σε αυτό το πατριωτικό καθήκον θα συμμετέχουν όλοι:

«Θα ενωθούμε όλοι μαζί και για αυτό να είστε σίγουροι.
Δηλαδή οι καουμπόηδες και οι χίπις, οι Νότιοι και οι Γιάνκηδες
»

Το 1982 ο Ντάνιελς γράφει το «Still in Saigon» (Ακόμα στην Σαϊγκόν). Πρόκειται για ένα συγκλονιστικό πορτρέτο των προβλημάτων των βετεράνων του Βιετνάμ δέκα σχεδόν χρόνια μετά την λήξη του πολέμου. Είναι το πρώτο του είδους και προηγείτο του Μπρους Σπρίνγκστην στο «Born in USA» και του  Μπίλυ Τζοέλ στο «Goodnight Saigon».

«Ο μικρότερος αδελφός με φωνάζει φονιά
Και ο πατέρας μου βετεράνο.
Κάθε καλοκαίρι όταν βρέχει
Μυρίζω την ζούγκλα, ακούω τα αεροπλάνα.
Δεν μπορώ να το πω σε κανένα, ντρέπομαι
Φοβάμαι ότι κάποια μέρα θα τρελαθώ
»

Ενώ στο «Simple Man» του 1989 από το ομώνυμο άλμπουμ, εφαρμόζει την ηθική του «οφθαλμός αντί οφθαλμού και οδούς αντί οδόντος» για βα εξαφανίσει τους εγκληματίες από τον Νότο:  

«Όσο αφορά εμένα δεν υπάρχει δικαιολογία
Για τον βιασμό και τον φόνο και τον σοδομισμό.
Και έχω ένα τρόπο να βάλω τέλος σε αυτό το χάος.
Πάρτε αυτά τα τσακάλια στον βάλτο.
Βάλτε τους να γονατίσουν και δέστε τους σε ένα κούτσουρο
Και αφήστε τους κροταλίες, τους κοριούς και τους κροκόδειλους
να κάνουν τα υπόλοιπα
»  

Η 11η Σεπτεμβρίου και η επόμενη μέρα

Από τα τέλη της δεκαετίας του 80, οι επιτυχίες του ακουγόταν περισσότερο στα ραδιόφωνα της «κάντρυ», ενώ στις δεκαετίας 80 και 90 ηχογραφούσε και πετυχημένα άλπουμ χριστιανικής μουσικής.

pierce-daniels
Η μεγαλύτερη επιτυχία του θα ήταν το
«Αin’t That Rag, It’s A Flag» (Αυτό δεν είναι πατσαβούρι, είναι σημαία), που έγραψε με αφορμή τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου:

« Aυτό δεν είναι πατασαβούρι. Είναι σημαία.
Δεν την φοράμε στο κεφάλι μας
Είναι το σύμβολο της γής, όπου ζουν οι καλοί άνθρωποι
Ακούσατε τι είπα;
Είσαστε δειλοί και ανόητοι
Και γκρεμίσατε όλους τους κανόνες
Και πληγώσατε την αμερικάνικη περηφάνια μας.
Θα σας κυνηγήσουμε σαν τρελό κυνηγόσκυλο
Και θα σας κάνουμε να πληρώσετε για τις ψυχές που κλέψατε»

Και λίγο παρακάτω:
«
Αυτά τα χρώματα δεν δειλιάζουν και μιλάμε σαν ένας άνθρωπος.
Όταν τα βάζετε με έναν τα βάζετε με όλους.
Κάθε αγόρι, κορίτσι, γυναίκα η άνδρα».

Μπορεί να διαφωνούμε με την χρησιμοποίηση αυτής της οργής για να δικαιολογηθεί η εισβολή στο Ιράκ. Όμως ο Τσάρλυ Ντάνιελς δεν «κωλώνει» να δηλώνει πατριώτης χωρίς να σκέφτεται τι θα πει για αυτόν η Αριστερά. Θυμίζει δε ότι ένας λαός πρέπει να μένει ενωμένος σε δύσκολες στιγμές.

Εδώ να πούμε ότι το 2003 δημοσίευσε την «Ανοικτή Επιστολή προς την Συμμορία του Χόλλυγουντ» όπου υπςερασπιζόταν την πολιτική του Τζώρτζ Μπούς στο Ιράκ. Το δε βιβλίο του ‘Ain’t No Rag»  

Το 2005 θα εμφανιζόταν στο βίντεο του τραγουδιού «All Jacked Up» της Gretchen Wilson ενώ θα κυκλοφορούσε ήδη άλμπουμς όπως «How Sweet the Sound: 25 Favorite Hymns and Gospel Greats», «Redneck Fiddlin Man» και “Joy to the World: The Bluegrass Christmas. To 2007 θα του γινόταν η μεγαλύτερη τιμή να γίνει μέλος του Grand Ol Opry και θα τον παρουσίαζαν ο Marty Stuart και η Connie Smith.  

Θα πρέπει να πούμε ότι τα τελευταία χρόνια ο Daniels είχε προβλήματα με την καρδιά του και τον Μάρτιο έβαλε βηματοδότη και ετοιμάζεται να γιορτάσει τα 80α γενέθλια με μια μεγάλη τουρνέ.    
*Μια συντομότερη εκδοχή του άρθρου δημοσιεύτηκε στο G Box του G radio